Narwa i Dyneburg pod presją Rosji. Szybka reakcja NATO ma zatrzymać Putina

Estonia i Łotwa od lat przygotowują obronę Narwy i Dyneburga przed możliwą rosyjską prowokacją, a Zbigniew Parafianowicz ocenił 29 września, że Kreml może nie doceniać ich gotowości do szybkiej reakcji. Dla Polski stawką jest szczelność wschodniej flanki NATO i niedopuszczenie do zamrożonego konfliktu nad Bałtykiem.

Narwa i Dyneburg jako możliwe cele prowokacji

Narwa leży w Estonii przy samej granicy z Rosją, a Dyneburg jest ważnym ośrodkiem we wschodniej Łotwie. Oba miasta od lat pojawiają się w analizach dotyczących możliwych rosyjskich działań hybrydowych. Scenariusz zakłada próbę wywołania lokalnych niepokojów, użycie grup dywersyjnych lub sił bez oznaczeń, a następnie przedstawienie agresji jako rzekomej ochrony ludności rosyjskojęzycznej.

To scenariusz hipotetyczny, nie informacja o rozpoczętym ataku. Rosja zastosowała podobną zasłonę propagandową podczas agresji na Ukrainę, dlatego państwa bałtyckie traktują zagrożenie poważnie. Zbigniew Parafianowicz mówił w programie „Teraz WP”, że Estonia i Łotwa przygotowują się na ten wariant od aneksji Krymu w 2014 roku.

Moskwa liczyłaby na zawahanie

Najgroźniejszą bronią Kremla nie musiałaby być przewaga liczebna. Byłby nią czas potrzebny sojusznikom na ocenę sytuacji i podjęcie wspólnej decyzji. Kilkugodzinne wahanie mogłoby pozwolić Rosjanom lub wspieranym przez nich grupom przejąć ważne punkty, ogłosić polityczny fakt dokonany i rozpocząć presję na zawieszenie walk.

Parafianowicz ocenia jednak, że Władimir Putin może nie doceniać zmian, które zaszły w Estonii i na Łotwie. Oba państwa rozumieją, że tolerowanie uzbrojonej prowokacji grozi utratą kontroli nad miastem i powstaniem zamrożonego konfliktu. Według dziennikarza odpowiedź miejscowych sił byłaby szybka i stanowcza, a rozwijane oddziały specjalne mają wyprzedzić ruch przeciwnika.

Raporty wskazują na presję w szarej strefie

Ryzyko ograniczonej operacji na północno-wschodniej flance nie jest wyłącznie tematem telewizyjnej dyskusji. Analiza Belfer Center poświęcona rosyjskim zagrożeniom dla NATO wymienia próbę zajęcia niewielkiego, symbolicznego obszaru w rejonie Narwy jako jeden z rozpatrywanych wariantów. Autorzy podkreślają możliwość użycia sił bez oznaczeń i systemów bezzałogowych w celu utrudnienia szybkiego przypisania odpowiedzialności.

Ten sam raport zaznacza, że państwa bałtyckie mają małą głębię strategiczną, a NATO może mieć trudności z szybkim przerzutem posiłków po rozpoczęciu pełnoskalowego konfliktu. Odpowiedzią musi być obrona przygotowana przed kryzysem. Sojusz ma plany, lecz same tysiące stron dokumentów nie zastąpią żołnierzy, amunicji i sprawnego dowodzenia.

Polska nie może być zapleczem spóźnionej reakcji

Dla Rzeczypospolitej obrona Estonii i Łotwy jest częścią obrony własnego terytorium. Rosyjski sukces w Narwie albo Dyneburgu podważyłby wiarygodność art. 5 i zwiększył presję na cały region, w tym na przesmyk suwalski. Z kolei szybkie zdławienie prowokacji pokazałoby Moskwie, że metoda faktów dokonanych przestała działać.

Polska powinna więc wymagać od NATO jasnych procedur użycia siły, stałego rozpoznania oraz realnych zapasów na wschodniej flance. Potrzebne są też własne zdolności: obrona przeciwlotnicza, wojska lądowe, logistyka i odporność infrastruktury. Ostrzeżenia europejskich służb przed możliwym testowaniem granic NATO nie mogą kończyć się na kolejnej konferencji.

Sojusz odstrasza wtedy, gdy przeciwnik wie, że odpowiedź nastąpi od razu. Polska racja stanu wymaga twardej obecności na wschodzie i samodzielnej siły, która pozostaje skuteczna także wtedy, gdy polityczne konsultacje w zachodnich stolicach trwają zbyt długo.

Źródło: WP Wiadomości

Źródło: WP Wiadomości