Instytut im. gen. Andersa w Lublinie poszukuje krewnych prof. Jerzego Augusta Gawendy

Instytut im. gen. Władysława Andersa jest stosunkowo młodą, ale bardzo dynamiczną instytucją naukową z siedzibą w Lublinie. Prace tej jednostki naukowej odbiegają od stereotypów polsko-polonijnych i kierują się bardziej w stronę pragmatycznej współpracy na zasadzie: granica miedzy Polską i Polonią nie istnieje. Sprzyjają temu oczywiście działania za pośrednictwem mediów społecznościowych oraz różnego rodzaju platform multimedialnych i bezpośrednie kontakty.

Fragment misji Instytutu:

REKLAMA/Advertisement

Instytut Andersa to miejsce spotkań ekspertów, naukowców, społeczników i przedstawicieli środowisk polonijnych, chcących kreować spójną narrację o całokształcie relacji pomiędzy Polską a jej diasporą. 20 milionów Polaków i osób polskiego pochodzenia mieszkających poza krajem ma bardzo zróżnicowane spojrzenie na własne środowisko, a także na charakter i stan ich relacji z Macierzą (.).

REKLAMA/Advertisement

(.) W dziele tworzenia Instytutu przyświecają nam słowa naszego patrona, Generała Władysława Andersa: Odrzućmy wszystko co nas dzieli i bierzmy wszystko co nas łączy w pracy i w walce o wolność i niepodległość Polski. Dziedzictwo Władysława Andersa, którego losy tak silnie związane są z dziejami Polonii i polskiej emigracji stanowi inspirację do łączenia Polaków w kraju i zagranicą>.

Najnowszym wyzwaniem Instytutu Andersa jest ponowne wydanie mało znanej pracy prof. Jerzego Augusta Gawendy pt. Legalizm Polski w świetle prawa publicznego (wyd. Londyn 1959). Jest to ważna naukowa publikacja, w ktorej autor uzasadnia legalność trwania emigracji. Niestety w Polsce to dzieło jest niemal kompletnie zapomniane i przez to niedocenione.

REKLAMA/Advertisement

Jerzy August Gawenda (1917-2000) to niesamowicie ciekawa postać. Po wybuchu II wojny światowej walczył we Francji w szeregach II Dywizji Strzelców Pieszych, następnie został internowany w Szwajcarii.  W okresie internowania studiował w filii Uniwersytetu we Fryburgu zorganizowanej w obozie internowania i w 1945 obronił na tymże Uniwersytecie pracę doktorską z prawa. Po wojnie osiedlił się w Londynie – od 1951 był związany z Polskim Uniwersytetem Na Obczyźnie (PUNO), początkowo był sekretarzem, a następnie profesorem PUNO. W 1959 habilitował się właśnie na podstawie pracy Legalizm Polski w świetle prawa publicznego. W kolejnych latach był dziekanem wydziału prawa, a w latach 1978-1987 rektorem PUNO.

Jerzy August Gawenda był również członkiem Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie , m.in. wicepremierem (1972-1976) i ministrem spraw zagranicznych (1970-1974).

Profesor Gawenda nie miał dzieci, a jego żona zmarła jeszcze w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Nie znamy natomiast osób, które mogą być spokrewnione z autorem wspomnianego dzieła i mogłyby być przypuszczalnymi dysponentami praw autorskich.

Jeśli ktoś z Czytelników niniejszego tekstu posiada informacje na powyższy temat, bardzo prosimy o kontakt:

kontakt@instytutandersa.org.pl

Tel.: +48 665 297 372.

REKLAMA/Advertisement

Chodzi nam o uzyskanie praw do publikacji wymienionego dzieła, które uzasadnia w sposób bardzo kompetentny legalność funkcjonowania polskiej emigracji i przez to mogłoby pomóc w wyjaśnieniu wielu nieścisłości prawnych w tej dziedzinie.

Z góry dziękujemy za ewentualną pomoc.

Instytut im. gen. Władysława Andersa w Lublinie

prof. Mirosław Matyja

Kamil Świderski