REKLAMA

REKLAMA

Wyprawy krzyżowe. Dobre czy złe? [WIDEO]

315

Na skutek klęsk Bizancjum i upadku imperium perskiego pod panowaniem Arabów znalazło się wiele ziem (np. Półwysep Iberyjski, Palestyna).

W 1063 roku papież Aleksander II wezwał wszystkich chrześcijan do udziału w walkach o wyzwolenie Półwyspu Iberyjskiego spod panowania Arabów. Istotą idei wypraw krzyżowych (krucjat) było przekonanie, że walka prowadzona w imię krzyża jest obowiązkiem każdego chrześcijanina, a śmierć w bitwie gwarantuje zbawienie. Początkowo wezwanie to nie spotkało się ze zbyt szerokim odzewem. Jednak walka zbrojna o odzyskanie Półwyspu Iberyjskiego – rekonkwista – powoli zaczęła przynosić rezultaty. Władający Palestyną Arabowie byli tolerancyjni w stosunku do chrześcijan. Sytuacja w Palestynie zmieniła się, gdy tereny te zajęli Turcy seldżuccy. Zaczęli oni prześladować chrześcijan.

REKLAMA

Przyczyną wybuchu wojny było zagrożenie, które stwarzali Turcy wobec Bizancjum. W 1095 roku papież Urban II w Clermont wezwał chrześcijan do wyruszenia do Palestyny w celu wyzwolenia świętych miejsc z rąk niewiernych i udzielenia pomocy chrześcijanom na wschodzie.

Bartosz Ćwir – historyk, autor książki “W obronie wypraw krzyżowych” wystąpił w programie Mediów Narodowych “Kościół, naród, państwo”, w którym wyraził swoją opinię na temat tego zjawiska historycznego.

REKLAMA

Reklama