Sowiecka okupacja Lwowa – kronika filmowa po raz pierwszy z polskimi napisami [WIDEO]

We wrześniu 1939 r. do Lwowa pierwsi dotarli Niemcy z grupy bojowej płk. Ferdinanda Schörnera, którzy zaczęli atakować miasto 12 września. Sześć dni później, od wschodu dotarli Sowieci, proponując przekazanie im miasta i kapitulację.

Wobec beznadziejnej sytuacji militarnej, 22 września podpisany został „Protokół ogłoszenia o przekazaniu miasta Lwowa Armii Czerwonej”, zgodnie z którym polscy oficerowie mieli zagwarantowaną wolność osobistą i nietykalność własności oraz możliwość wyjazdu za granicę. Oficerowie nie zostali jednak zwolnieni, tylko ze złamaniem podpisanych umów wzięci do niewoli. Podobnie jak pozostali oficerowie trafili do obozów jenieckich, a potem stali się ofiarą zbrodni katyńskiej.Wkraczająca do Lwowa w godzinach popołudniowych Armia Czerwona wraz z NKWD od początku dokonywały licznych zbrodni, m.in. rozstrzelani zostali polscy policjanci przy rogatce przy ul. Zielonej, podobnie jak inna grupa żołnierzy i policjantów w Brygidkach. Do wieczora trwały potyczki z nielicznymi grupami polskich żołnierzy, stawiającymi mimo wszystko opór. Policjanci lwowscy zostali wymordowani ogniem z broni maszynowej za rogatkami miasta na szosie na Winniki.Lwów został włączony do Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.

REKLAMA/Advertisement

Miasto stało się ośrodkiem środowiska polskich komunistów. Działali tu m.in. Wanda Wasilewska, Władysław Broniewski, Aleksander Wat i Halina Górska. Wasilewska została deputowaną do Rady Najwyższej. Powstało polskojęzyczne pismo „Czerwony Sztandar”.Wielu lwowskich Polaków padło ofiarami deportacji na Wschód, przeprowadzonych 9/10 lutego, 12/13 kwietnia, 28/29 czerwca 1940 r. i 21/22 maja 1941 r. W marcu 1940 r. rozpoczęła się akcja wydawania paszportów sowieckich dla wszystkich mieszkańców Lwowa, którzy stawali się w ten sposób obywatelami sowieckimi. Ostatnim, tragiczny aktem pierwszej okupacji sowieckiej była przeprowadzona 25–28 czerwca 1941 r. krwawa masakra w lwowskich więzieniach, dokonana przez wycofujących się z miasta Sowietów. Funkcjonariusze NKWD i NKGB w okrutny sposób zamordowali od 3,5 do 7 tys. więźniów politycznych, głównie Polaków i Ukraińców, których przetrzymywano na „Brygidkach”, w więzieniu przy ul. Łąckiego, w więzieniu na Zamarstynowie, a także w ich filiach. 29 czerwca do miasta wkroczyli już Niemcy.

Postacie, o których mowa w kronice filmowej:

REKLAMA/Advertisement

Bogdan Chmielnicki (1595 – 1657) – hetman kozacki, przywódca powstania przeciwko Rzeczypospolitej w latach 1648-1654. Bohater narodowy Ukrainy.

Iwan Podkowa (? – 1578) – watażka kozacki i hospodar mołdawski. Na stanowcze żądanie sułtana Murada III król Stefan Batory skazał Kozaka na śmierć.

REKLAMA/Advertisement

Maksym Krzywonos (ok. 1600 – 1648) – jeden z głównych przywódców powstania Chmielnickiego. W 1648 r. brał udział w oblężeniu Lwowa. Na czele dowodzonych przez siebie kozaków zajął Wysoki Zamek,podczas zdobywania którego został ranny i zmarł po kilku dniach.

Aleksandr Parchomienko (1886 – 1921) – rosyjski robotnik i działacz rewolucyjny, uczestnik rosyjskiej wojny domowej na wschodniej Ukrainie. W 1920 r. brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.

Siemion Timoszenko (1895 -1970) – dowódca wojskowy, marszałek Związku Sowieckiego. We wrześniu 1939, w stopniu komandarma (dowódcy armii) Frontu Ukraińskiego uczestniczył w agresji na Polskę.

Nikita Chruszczow (1894 -1971) – polityk sowiecki. Urodził się w Kalinówce na Ukrainie. W młodości pracował jako ślusarz. W 1919 roku wstąpił do Armii Czerwonej, w której szeregach brał udział w rosyjskiej wojnie domowej. Od 1925 roku pracownik aparatu partyjnego na Ukrainie, a następnie w Moskwie. W latach 1944-1947 premier Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Sowieckiej. Po śmierci Stalina, w latach 1953 – 1964 pierwszy sekretarz Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Związku Sowieckiego.

Polecamy zasubskrybowanie profilu Powtórka z historii (LINK)

REKLAMA/Advertisement