Nie zachowa\u0142o si\u0119 wiele szczeg\u00f3\u0142owych informacji na temat jego \u017cycia rodzinnego, jednak wiadomo, \u017ce by\u0142 osob\u0105 bardzo zdyscyplinowan\u0105 i oddan\u0105 pracy naukowej oraz politycznej. Jego bliscy opisywali go jako cz\u0142owieka surowego, ale sprawiedliwego, kt\u00f3ry wyznawa\u0142 zasad\u0119, \u017ce obowi\u0105zek wobec pa\u0144stwa i spo\u0142ecze\u0144stwa stoi ponad prywatnym interesem. Wczesne lata \u017cycia sp\u0119dzi\u0142 w Nowym S\u0105czu, gdzie uko\u0144czy\u0142 jezuickie gimnazjum (do 1839 r.). Nast\u0119pnie podj\u0105\u0142 studia ekonomiczne: najpierw na Uniwersytecie Lwowskim (1839\u20131842), a przez rok tak\u017ce na uczelni w Wiedniu (1839\u20131840). W 1849 r. zwi\u0105za\u0142 si\u0119 z Uniwersytetem Jagiello\u0144skim, rozpoczynaj\u0105c prac\u0119 jako asystent w Katedrze Umiej\u0119tno\u015bci Politycznych i Statystyki. Stopie\u0144 doktora praw uzyska\u0142 w 1850 r., broni\u0105c dysertacji O instytucjach gmiannych<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Dunajewski by\u0142 znany ze swojej wyj\u0105tkowej inteligencji oraz umiej\u0119tno\u015bci analitycznego my\u015blenia. By\u0142 osob\u0105 niezwykle pracowit\u0105, co pozwoli\u0142o mu osi\u0105gn\u0105\u0107 wysok\u0105 pozycj\u0119 w \u015bwiecie nauki i polityki. Jednocze\u015bnie cechowa\u0142a go pewna szorstko\u015b\u0107 w kontaktach z lud\u017ami \u2013 by\u0142 cz\u0142owiekiem stanowczym, niech\u0119tnie ust\u0119puj\u0105cym pod naciskiem opinii publicznej.<\/p>\n\n\n\n By\u0142 tak\u017ce perfekcjonist\u0105 i zwolennikiem \u015bcis\u0142ego przestrzegania zasad. W jego przekonaniu finanse publiczne powinny by\u0107 prowadzone z najwy\u017csz\u0105 staranno\u015bci\u0105, a bud\u017cet pa\u0144stwa powinien by\u0107 zawsze zr\u00f3wnowa\u017cony.<\/p>\n\n\n\n Dunajewski prowadzi\u0142 \u017cycie skromne i uporz\u0105dkowane. W przeciwie\u0144stwie do wielu \u00f3wczesnych polityk\u00f3w i arystokrat\u00f3w, nie otacza\u0142 si\u0119 luksusem i nie prowadzi\u0142 ekstrawaganckiego trybu \u017cycia. By\u0142 cz\u0142owiekiem ca\u0142kowicie oddanym pracy \u2013 zar\u00f3wno naukowej, jak i politycznej.<\/p>\n\n\n\n W latach 1850\u20131855, b\u0119d\u0105c zast\u0119pc\u0105 profesora na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim, specjalizowa\u0142 si\u0119 w prawie karnym, naukach politycznych oraz statystyce. Z rekomendacji austriackiego ministra o\u015bwiaty, hrabiego Leona Thuna, w 1855 roku otrzyma\u0142 stanowisko profesorskie na Akademii Prawa w Bratys\u0142awie. Sp\u0119dzi\u0142 tam pi\u0119\u0107 lat: pocz\u0105tkowo jako profesor nadzwyczajny, a od 1856 roku jako profesor zwyczajny w Katedrze Statystyki. W latach 1860\u20131861 wyk\u0142ada\u0142 na Uniwersytecie Lwowskim, gdzie kierowa\u0142 Katedr\u0105 Ekonomii Politycznej i Prawa Administracyjnego. W 1861 roku ponownie zwi\u0105za\u0142 si\u0119 z Uniwersytetem Jagiello\u0144skim \u2013 obj\u0105\u0142 kierownictwo Katedry Umiej\u0119tno\u015bci Politycznych, Statystyki i Prawa Administracyjnego Austriackiego. Dwukrotnie by\u0142 dziekanem Wydzia\u0142u Prawa (1862\/1863, 1867\/1868), trzykrotnie rektorem (1864\/1865, 1868\/1869, 1879\/1880) oraz trzykrotnie prorektorem (1865\/1866, 1869\/1870, 1880\/1881).<\/p>\n\n\n\n Aktywnie anga\u017cowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce w polityk\u0119, reprezentuj\u0105c konserwatywny nurt austro-polski. Sprzeciwia\u0142 si\u0119 powstaniu styczniowemu. W latach 1864\u20131873 zasiada\u0142 w Oddziale Politycznym i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 pos\u0142a do Sejmu Krajowego we Lwowie. W 1870 roku zosta\u0142 cz\u0142onkiem Rady Pa\u0144stwa, a od 1873 roku a\u017c do \u015bmierci by\u0142 pos\u0142em w parlamencie wiede\u0144skim. W latach 1880\u20131891 sprawowa\u0142 urz\u0105d ministra skarbu Austrii, staj\u0105c si\u0119 jednym z najbardziej wp\u0142ywowych ludzi c.k. monarchii.<\/p>\n\n\n\n Dunajewski mia\u0142 wielu zwolennik\u00f3w, zw\u0142aszcza w\u015br\u00f3d ekonomist\u00f3w i polityk\u00f3w, kt\u00f3rzy doceniali jego konsekwencj\u0119 oraz skuteczno\u015b\u0107 w zarz\u0105dzaniu finansami pa\u0144stwa. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bni mu komentatorzy podkre\u015blali, \u017ce by\u0142 jednym z nielicznych polityk\u00f3w tamtej epoki, kt\u00f3rzy potrafili skutecznie zarz\u0105dza\u0107 finansami publicznymi. Zgadzano si\u0119, \u017ce jego reformy podatkowe i bud\u017cetowe uratowa\u0142y Austro-W\u0119gry przed kryzysem finansowym. Dzi\u0119ki jego polityce walutowej monarchia uzyska\u0142a stabilno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105, co pozytywnie wp\u0142yn\u0119\u0142o na rozw\u00f3j handlu i przemys\u0142u. Wielu jego wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w uwa\u017ca\u0142o go za wybitnego specjalist\u0119 w dziedzinie finans\u00f3w publicznych, a jego reformy by\u0142y postrzegane jako wzorcowe dla innych pa\u0144stw europejskich.<\/p>\n\n\n\n Nie brakowa\u0142o jednak r\u00f3wnie\u017c g\u0142os\u00f3w krytycznych. Opozycja zarzuca\u0142a mu, \u017ce jego polityka fiskalna by\u0142a zbyt restrykcyjna i nie uwzgl\u0119dnia\u0142a potrzeb spo\u0142ecznych. Jego najcz\u0119\u015bciej krytykowane decyzje obejmowa\u0142y: wprowadzenie surowych oszcz\u0119dno\u015bci bud\u017cetowych, kt\u00f3re ograniczy\u0142y wydatki na cele spo\u0142eczne i edukacj\u0119; zastosowanie <\/strong>surowych oszcz\u0119dno\u015bci bud\u017cetowych, kt\u00f3re ograniczy\u0142y wydatki na cele spo\u0142eczne i edukacj\u0119; podniesienie podatk\u00f3w po\u015brednich, kt\u00f3re dotkn\u0119\u0142y g\u0142\u00f3wnie ubo\u017csze warstwy spo\u0142eczne; brak wystarczaj\u0105cych dzia\u0142a\u0144 na rzecz rozwoju przemys\u0142u w Galicji \u2013 mimo \u017ce wspiera\u0142 infrastruktur\u0119, to nie wdro\u017cy\u0142 szeroko zakrojonych reform industrializacyjnych.<\/p>\n\n\n\n Jednym z jego krytyk\u00f3w by\u0142 hrabia Kazimierz Badeni, kt\u00f3ry uwa\u017ca\u0142, \u017ce polityka Dunajewskiego by\u0142a zbyt konserwatywna i nie uwzgl\u0119dnia\u0142a rosn\u0105cych aspiracji spo\u0142ecznych w Galicji.<\/p>\n\n\n\n Reformy Dunajewskiego by\u0142y tak\u017ce szeroko komentowane poza granicami Austro-W\u0119gier. Jego polityk\u0119 fiskaln\u0105 chwalili niemieccy i francuscy ekonomi\u015bci, kt\u00f3rzy uwa\u017cali, \u017ce stanowi\u0142a ona przyk\u0142ad skutecznego zarz\u0105dzania finansami publicznymi w trudnych warunkach gospodarczych.<\/p>\n\n\n\n Wielu ekspert\u00f3w podkre\u015bla\u0142o, \u017ce Dunajewski by\u0142 jednym z pierwszych polityk\u00f3w XIX wieku, kt\u00f3rzy wdro\u017cyli nowoczesne zasady zarz\u0105dzania bud\u017cetem pa\u0144stwa, bazuj\u0105ce na pragmatyzmie i \u015bcis\u0142ej kontroli wydatk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n W latach 1867\u20131880 przez stanowisko ministra skarbu w Cesarstwie Austro-W\u0119gierskim przewin\u0119\u0142o si\u0119 a\u017c siedem os\u00f3b. \u00d3smym w tej roli zosta\u0142 Julian Dunajewski, kt\u00f3ry stan\u0105\u0142 przed ogromnym wyzwaniem \u2013 deficytem bud\u017cetowym wynosz\u0105cym 12,7 miliona gulden\u00f3w. Pa\u0144stwo wci\u0105\u017c odczuwa\u0142o skutki za\u0142amania na gie\u0142dzie wiede\u0144skiej z 1873 roku, a dodatkowe obci\u0105\u017cenia finansowe wynika\u0142y z koszt\u00f3w zwi\u0105zanych z okupacj\u0105 Bo\u015bni i Hercegowiny.<\/p>\n\n\n\n Dunajewski doskonale zdawa\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce funkcja ministra skarbu przypomina beczk\u0119 prochu \u2013 od pocz\u0105tku panowania cesarza Franciszka J\u00f3zefa finanse pa\u0144stwa pozostawa\u0142y w stanie permanentnego kryzysu, a kolejne d\u0142ugi ratowano interwencjami bankier\u00f3w. Brakowa\u0142o jednolitej polityki fiskalnej i planu naprawczego dla chaotycznie zaci\u0105ganych po\u017cyczek. Wydatki ros\u0142y szybciej ni\u017c dochody, a \u017cadne ministerstwo nie zamierza\u0142o ogranicza\u0107 swojego bud\u017cetu. Niemcy z niepokojem patrzyli na nominacj\u0119 Polaka, obawiaj\u0105c si\u0119, \u017ce pod jego rz\u0105dami finanse imperium jeszcze bardziej pogr\u0105\u017c\u0105 si\u0119 w chaosie. Cesarz jednak liczy\u0142, \u017ce Dunajewski upro\u015bci i wzmocni system finansowy.<\/p>\n\n\n\n Nowy minister skarbu rozpocz\u0105\u0142 urz\u0119dowanie od reorganizacji ministerstwa. Na stanowiska radc\u00f3w powo\u0142a\u0142 Witolda Korytowskiego (prawnika) i Habdanka Hankiewicza (docenta statystyki). W siedzibie ministerstwa coraz cz\u0119\u015bciej rozbrzmiewa\u0142 j\u0119zyk polski, co by\u0142o nowo\u015bci\u0105 w dotychczas niemieckoj\u0119zycznej administracji.<\/p>\n\n\n\n Dzia\u0142ania Dunajewskiego nabra\u0142y tempa. Jego pierwszym krokiem by\u0142o powo\u0142anie do \u017cycia \u00d6sterreichische L\u00e4nderbank \u2013 Banku Kraj\u00f3w Koronnych. Uwa\u017ca\u0142, \u017ce brak pa\u0144stwowej kontroli nad systemem bankowym by\u0142 jedn\u0105 z przyczyn kryzysu z 1873 roku. Nie zamierza\u0142 uzale\u017cnia\u0107 finans\u00f3w Austrii od banku Rothschilda i jego Creditanstalt, dlatego nawi\u0105za\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z francusk\u0105 Union G\u00e9n\u00e9rale \u2013 katolick\u0105 instytucj\u0105 finansow\u0105 kierowan\u0105 przez Eug\u00e8ne\u2019a Bontoux, by\u0142ego dyrektora kolei S\u00fcdbahn Rothschilda. Kapita\u0142 zak\u0142adowy L\u00e4nderbanku wyni\u00f3s\u0142 40 milion\u00f3w z\u0142otych gulden\u00f3w, a jego prezesem zosta\u0142 hrabia Ludwik Wodzicki.<\/p>\n\n\n\n Ostatecznie L\u00e4nderbank uniezale\u017cni\u0142 si\u0119 od francuskiej sp\u00f3\u0142ki i sta\u0142 si\u0119 instytucj\u0105 stricte austriack\u0105, wspieraj\u0105c\u0105 liczne przedsi\u0119wzi\u0119cia infrastrukturalne. Bank finansowa\u0142 m.in. Austriackie Towarzystwo G\u00f3rnictwa Alpejskiego, inwestycje w Galicji i pa\u0144stwach ba\u0142ka\u0144skich, a tak\u017ce przyczyni\u0142 si\u0119 do powstania trzech wp\u0142ywowych dziennik\u00f3w: \u201ePresse\u201d, \u201eFremdblatt\u201d (organ Ministerstwa Spraw Zagranicznych) i \u201eWiener Extrablatt\u201d.<\/p>\n\n\n\n Gdy po krachu gie\u0142dowym w Pary\u017cu bank stan\u0105\u0142 przed trudno\u015bciami, Dunajewski zmuszony by\u0142 pogodzi\u0107 si\u0119 z Rothschildem, aby zapewni\u0107 finansowanie planu upa\u0144stwowienia kolei p\u00f3\u0142nocnej. Minister skarbu mia\u0142 w swoich kompetencjach system podatkowy, c\u0142a, bud\u017cety resort\u00f3w, d\u0142ugi publiczne i dochody pa\u0144stwa. Odpowiada\u0142 r\u00f3wnie\u017c za zarz\u0105dzanie fabrykami przemys\u0142u tytoniowego, kopalniami soli, grami losowymi, papierami warto\u015bciowymi i mennicami.<\/p>\n\n\n\n Dunajewski, jako konserwatywny libera\u0142 czerpi\u0105cy inspiracj\u0119 z my\u015bli Adama Smitha, Jean-Baptiste Saya i Charlesa Raua, w grudniu 1882 roku wprowadzi\u0142 monopol tytoniowy oraz nowe podatki po\u015brednie. Obci\u0105\u017cy\u0142 nimi cukier, oleje mineralne, piwo i w\u00f3dk\u0119, nie przejmuj\u0105c si\u0119 specjalnie tym, \u017ce podatek propinacyjny dotknie galicyjskich ziemian. Podni\u00f3s\u0142 r\u00f3wnie\u017c c\u0142a na kaw\u0119 i herbat\u0119 oraz wprowadzi\u0142 nowe daniny od nieruchomo\u015bci, gier losowych i obrot\u00f3w gie\u0142dowych. Dodatkowo powo\u0142a\u0142 komisje oszcz\u0119dno\u015bciowe, kt\u00f3re mia\u0142y pilnowa\u0107 wydatk\u00f3w ministerstw. Jego reformy zmierza\u0142y do trwa\u0142ej restrukturyzacji bud\u017cetu i zwi\u0119kszenia dochod\u00f3w pa\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n Rz\u0105dy Dunajewskiego przypad\u0142y na okres sprzyjaj\u0105cej koniunktury gospodarczej \u2013 przemys\u0142 i rolnictwo rozwija\u0142y si\u0119 dynamicznie, handel kwit\u0142, a wymiana towarowo-pieni\u0119\u017cna nabiera\u0142a tempa. Gdy obejmowa\u0142 urz\u0105d, deficyt bud\u017cetowy wynosi\u0142 37,4 mln z\u0142otych re\u0144skich (1881 r.), a w 1883 roku wzr\u00f3s\u0142 do 39 mln z\u0142r.. Jednak ju\u017c w 1885 roku uda\u0142o si\u0119 go obni\u017cy\u0107 do 6 mln z\u0142r., a 1888 rok by\u0142 ostatnim rokiem deficytu. W 1889 roku bud\u017cet wykaza\u0142 nadwy\u017ck\u0119 w wysoko\u015bci 169 tys. z\u0142r., a dochody pa\u0144stwa wzros\u0142y o 15%.<\/p>\n\n\n\n