REKLAMA / Advertisement

REKLAMA / Advertisement

Karol Hubert Rostworowski: Naprzód!

120

Gdy z lewej wróg i z prawej wróg,

REKLAMA

REKLAMA / Advertisement

nie starczy okrzyk: „źle jest!”

Trzeba nie szczędzić rąk i nóg,

REKLAMA / Advertisement

nie pytać, jak kto będzie mógł

ogniowy przyjąć chrzest!

REKLAMA / Advertisement

Gorąco? – Ha! w upalne dni

najprędzej łan dojrzewa!

W słońcu , jak szabla – rzeka lśni,

jak pancerz – kora drzewnych pni,

jak srebrny pocisk – mewa.

REKLAMA / Advertisement

REKLAMA / Advertisement

Na ramię broń, na piersi krzyż

i naprzód w imię Boże!

Wolę narodu mieczem pisz

a gdyby zwiódł miecz i spiż,

niech Ducha wróg nie zmoże!

Bo duch to hutmistrz, kowal, tkacz,

hartownik przy warsztacie.

Póki on żyje – w przyszłość patrz,

póki on żyje – w ogień skacz,

a nie zgorzejesz bracie!

Zgorzeje tylko zewłok, łach,

uszyty z żył i skóry!

Zgorzeje tylko głupi strach,

że w końcu trzeba – „och!” i „ach!” –

cielesne zdjąć mundury!

A trzeba! Trudno! Tak los!

Na froncie, czy w komorze,

tak samo zjeży ci się włos,

tak samo w gardle zamrze głos,

więc naprzód, w imię Boże!

Z sumienia twego uczyń biel,

amarant z krwi serdecznej

i pod Ojczyzny stopy ściel

biało-czerwony trud i cel,

a sztandar stworzysz wieczny!

Karol Hubert Rostworowski

za: „Życie i śmierć dla narodu – wybór wierszy obozowych”, 1938

————————
Karol Hubert Rostworowski (1877 – 1938) – dramaturg i poeta, muzyk; publicysta, stronnik Obozu Wielkiej Polski . Był członkiem Ligi Narodowej przed 1914 r. Po 1920 r. rozpoczął współpracę z dziennikiem „Głos Narodu”, a szerzej z Narodową Demokracją, w której aktywnie działał. W 1933 r. został powołany na członka Polskiej Akademii Literatury, z której to funkcji zrezygnował w 1937 r. w proteście przeciw polityce sanacji. W latach 1934–1937 był też radnym krakowskim, reprezentującym Stronnictwo Narodowe. Sławę przyniosła mu wystawiona w Krakowie w 1913 r. tragedia psychologiczna „Judasz z Kariothu”.

REKLAMA / Advertisement