REKLAMA / Advertisement

REKLAMA / Advertisement

Estończycy podliczyli, ile stracili przez sowiecką okupację

229

Komisja pod przewodnictwem estońskiego historyka Toomasa Hiio doszła do wniosku, że straty finansowe poniesione przez Estonię podczas okupacji sowieckiej wynoszą około 1,2 miliarda euro (czyli 89 miliardów rubli rosyjskich) – podała w poniedziałek służba prasowa estońskiego ministerstwa sprawiedliwości.

Kraje bałtyckie (Republika Litewska, Republika Łotewska, Republika Estońska) zostały anektowane (jako republiki sowieckie) przez ZSRS w czerwcu 1940 r. w konsekwencji postanowień paktu Ribbentrop–Mołotow. W sierpniu 1941 kraje te trafiły pod okupację III Rzeszy na skutek sukcesów Operacji „Barbarossa”, by w 1944 r. zostać na nowo zajęte przez Sowietów. Wojska rosyjskie w 1993 r. opuściły Litwę, a w 1994 r. Estonię. W następstwie porozumienia z Łotwą, Rosja wycofała swoje wojska z tego kraju, ale nadal używała radaru w Skrundzie–1. Trwało to do 1995 r., kiedy obiekt wyburzono. Ostatnie oddziały rosyjskie stacjonujące w Skrundzie–1 opuściły Łotwę w 199 r.9.

REKLAMA / Advertisement

Hiio, który kieruje Estońskim Instytutem Pamięci Historycznej (Eesti Mälu Instituut), bronił roszczeń o odszkodowanie za straty związane z okupacją, pomimo sprzeciwu estońskiego ministra spraw zagranicznych Svena Miksera, który wielokrotnie powtarzał, że takie twierdzenia są nierozsądne.

W poniedziałkowym oświadczeniu prasowym komisja odniosła się do następujących szkód osobowych:

– 49,5 tys. osób, które padły ofiarą represji Stalina,

REKLAMA / Advertisement

– 24,1 tys., które zginęły w czasie II wojny światowej,

– 139,4 tys. które zostały zmuszone do opuszczenia Estonii, i

– 213 tys. osób, które stracono w wyniku aneksji estońskich kresów – Petserimaa (Ziemi Peczorskiej) i terenów na wschodnim brzegu Narwy.

Raport obliczył również, że w latach 1948-1985 Estonia straciła milion hektarów ziemi rolnej i doznała szkód w zasobach wód gruntowych. Wspomniał także o spadku udziału etnicznych Estończyków w republice z 89 % w 1941 r. do 61 % w 1989 r. Minister sprawiedliwości Urmas Reinsalu ubolewał nad wieloma stratami, takimi jak niszczenie państwowości, utrata kultury, spadek poziomu edukacji i utracie wolnego społeczeństwa – czego nie można było zmierzyć w kategoriach pieniężnych i wymaga to dalszych badań.

za: delfi.ee

REKLAMA / Advertisement